Mijn beslommeringen

25. mrt, 2019

Weer vroeg even wakker, maar toch nog een poosje liggen dommelen. Om half zeven eruit en met een bak koffie wat zitten lezen. Gooi ik mijn koffie door de vensterbank heen. De schade viel mee, afneembaar behang en met een rol wc-papier verder is alles weer droog. Nieuwe koffiegezet en ondertussen regent het flink. We hebben het wel getroffen. Vandaag weer naar huis. Ibu is vandaag 94 jaar geworden. Het is een beetje dubbel, normaal had ik er al gebeld, maar heb haar al drie weken niet gesproken, nadat ik briesende het pand heb verlaten. Vanmiddag maar gewoon op de koffie met een kadootje en maar net doen of ik gek ben. Is niet zo heel moeilijk toch. Laat ik maar de verstandigste zijn. John heeft wel met Annie gesproken, maar met het kantoor is er niet van gekomen. Het is ook lastig voor hem, waarschijnlijk heeft het behoorlijk inpakt voor zijn moeder als Annie moet vertrekken en die korte tijd die ze nog heeft. Ik hou maar wat afstand en kijken hoe het vanmiddag gaat. Vast wat spullen inpakken, douchen en naar het ontbijt.

Het was erg rustig in het restaurant en op ons gemak zitten eten. De laatste spullen in de tas, om tien uur uitgecheckt en terug naar huis. Het viel erg mee met het verkeer en het reed lekker aan. Bij Lexmond eraf gegaan, verder langs de rivier en binnendoor teruggereden. Om half 1awaren we weer thuis. Marco en Marie stonden bij de Lidl, die gaan nu een weekje met vakantie. Ze zijn afscheid wezen nemen van Marco zijn moeder, die heeft niet lang meer. Spullen boven brengen en de eerste was draait. Even naar het dorp om wat spullen voor Ibu te kopen en een plantje voor haar verjaardag. John had al een luchtje voor haar gehaald. Gelijk maar wat Indische hapjes meegenomen en een Tjendol. Ze was aan het rommelen in de slaapkamer toen we binnen kwamen.  Ze liet toe dat ik feliciteerde, maar het hele scala aan theater werd uit de kast getrokken. Ze wilde haar verjaardag ook niet vieren, maar dit is zo anders als normaal. Ik vond nog de uitnodiging van haar 80e verjaardag. Dat is de Ibu zoals wij haar kennen. Niet de Ibu van nu. Ga niet te veel op details in, ik kreeg hem wel over me heen. Ze heeft weer een Oscar gewonnen. Ik begrijp het ook wel, en kan er naar haar toe mee dealen. Gelukkig voor haar dat John autistisch is en sommige dingen hem volledig ontgaan. Maar wat gedronken en een poosje bij haar gezeten. Ze was blij met de hapjes en het luchtje. Ze kreeg allerlei telefoontjes, en dan is het verschil gelijk te merken. Het was nog vroeg en Jeanette gevraagd om de taxi van ma af te zeggen en hebben we nog koffiegedronken bij pa in het verpleeghuis. Toen we de grote zaal in kwamen zat er een moeder met dochter, de moeder zit bij pa op de afdeling, met zo’n hoge toeter op d’r hoofd, heel afkeurend naar ons te kijken. John getint met een baard en ik met gekleurd overhemd en knal oranje schoenen. De arrogantie spat van hun zure gezichten af. En dan weet ik dat haar moeder op de afdeling kan vloeken als een bootwerker als ze weg wil en niet mag. Ik kan daar goed mee dealen en loop dan een extra rondje door de zaal. Gezellig koffie zitten drinken, daarna pa boven gebracht en ma thuis. John was al naar huis gelopen. Thuis eerst wat boodschappen doen, we hebben niets meer in huis. We waren alle twee moe en John ging een poosje op bed liggen en ik op de bank wat tv kijken. Dan is het ineens tegen zevenen en snel eten gemaakt. De pannen op het gas en John wakker maken. Na het eten nog een nieuwe aflevering van The Big Bang Theory en de Luizenmoeder gekeken. De boel opruimen en nog wat tv kijken. Om half tien belde Ed, John zijn broer. Hij was bij Ibu geweest en het blijkt dus erger te zijn dan ik dacht. Ik ben helemaal uit de gratie, en bij die meiden speelt veel meer. Ik laat het los, ik ga niet meer langs en bel ook maar niet meer. Als dit is wat ze wil. De meiden van de zorg staan op eenzame hoogte. Ik vind het erg voor John, hij kan alleen nog actie ondernemen. Ik vind het erg dat het zo gelopen is, nu zo in haar laatste dagen die ze heeft. Het is blijkbaar niet anders. Nog even gezeten en mijn mandje ingegaan.

 

25. mrt, 2019

Vanmorgen werd ik wakker en wat denk je. 2 minuten over vijf. Dan lig het niet aan het bed.  Wel weer in slaap gevallen en om half zeven weer wakker. Bakkie koffie gezet en mijn blog van gisteren bijgewerkt. Het ziet er naar uit dat het een mooie dag gelegd wordt. De ramen zijn beslagen van de mist, dus zie nog niet veel. John was ook vroeg wakker en hebben we samen een bakkie koffie gedaan, douchen en naar het ontbijt. Lekker op ons gemak ontbijten, jas halen op de kamer en naar Gorsel om het museum More te bezichtigen. Een erg leuk museum met moderne, hedendaagse kunst. Maar wel die ik snap. Van mijn broer hing er een jonge versie, erg lachen. We waren gekomen voor de expositie van Het geheim van de meester. Een tv programma dat we al jaren volgen. Nu hingen alle schilderijen die in het programma gemaakt zijn in 1 zaal. Van een aantal ook de orginele erbij. Heel erg bijzonder om ze zo te zien, nu je weet wat er allemaal achter *zit om ze te maken. In het café koffie gedronken en terug richting Zwolle om naar het museum kasteel Nijenhuis te gaan. Ik heb de navigatie op kort gezet en dan rij je binnendoor, wat heel mooi is met dit prachtige weer. Ondanks dat het best koud is. Eerst de beeldentuin bezocht en door het kasteel gezworven. Mooie schilderijen, sfeerkamers en een prachtige moderne lamp van glas, in de vorm van een vlinder. John had een giga grote robot gezien in de tuin en wilde naar buiten. Het is een polyester sculptuur van 10 meter hoog in de vorm van een soort robot. Samen op de foto gezet en nog een rondje door het bos gedaan. Ook weer een leuk museum. Doorgereden naar Hattem, naar het Antonio Piek museum. Klein, maar een leuk overzicht van zijn werken. Boven was er nog een tentoonstelling met tekeningen over de Kleine ijsbeer. Hele leuke kindertekeningen. Het dorpje doorgelopen, maar het was helemaal uitgestorven. Aan de IJsselmeer zitten lunchen op een terrasje. Het was goed te doen, met een waterig zonnetje. Nog een klein stukje langs de IJsselmeer gelopen, die erg hoog staat. De uiterwaarden staan onder water en zelfs enkele wandelpaden. Terug naar het hotel, John ging een uurtje slapen en ik ben voor het raam in het zonnetje gaan zitten, viel bijna in slaap en ben in bad gegaan. Even liggen dobberen, nog wat tv gekeken en zijn beneden maar gaan eten. Ik had geen zin meer om naar Zwolle te gaan. Het was bijna uitgestorven in het restaurant,  Nederland moet voetballen begreep ik. Tegen tienen weer boven en nog wat geluierd voordat het weer bedtijd is.

24. mrt, 2019

Goed geslapen, wel om vijf uur, zes uur wakker. Om zeven uur een bak koffie gezet en mijn blog van gisteren bijgewerkt. Beetje last van mijn nek, omdat ik mijn kussen vergeten ben mee te nemen. Wel een lekker gevoel, dat niets moet. Even een paar dagen niets en wakker worden met een mooi uitzicht over het platteland. John was ook vroeg wakker. Ik heb een bak koffie gezet voor hem en gaan douchen. Daarna John en aan een heerlijk ontbijtbuffet aangeschoven. Spullen op de kamer pakken en rond tien uur naar het centrum van Zwolle. Auto geparkeerd en de stad ingelopen. Bij een soort VVV een plattegrond gehaald en op haar advies een onweg genomen naar het museum de Fundatie. We kwamen allemaal leuke winkeltjes tegen. Nog gekeken of Ik in een kunstwinkeltje een kadootje kon scoren voor twee van mijn kringleden, maar zag niets wat bij hun paste. Bijna nog een stuk houtsnijwerk uit Indonesië gekocht voor aan de muur, maar we laten het nog even bezinken. We kunnen het maandag ook nog ophalen. Komen we een paar winkels verder een heel mooi schilderij tegen van een boom. Te groot voor ons, maar ze kon wel in wat wij wilde er 1 maken in de kleur en maat die we wilde, en allemaal voor de zelfde muur, twijfel twijfel. Eerst maar verder de stad in en kijken of het blijf hangen. Via een oud poortgebouw naar de Fundatie, een museum voor moderne kunst. Mooi gebouw met een geweldige koepel erop. De kunst is niet helemaal wat wij vaak snappen. Er zitten mensen heel lang naar een film te kijken waar eigenlijk niets gebeurt etc. Wel leuke beelden en andere kunst. John was weg van een muur  met allemaal voorwerpen gestapeld van klei in de gekste onderwerpen. Van honden, schoenen, gereedschap en ga maar door. Ik vond het klaslokaal met allemaal biggetjes geweldig. Dan denk ik er van alles bij.... Ook het Herman Brood museum bezocht, heel leuk om te zien en een mooie foto tentoonstellling van de Rolling Stones. Voor mijn broer wat foto's gemaakt en  verder de stad door, leuke straatjes en kaartjes voor een rondvaart geboekt. Dat was om twee uur. Het begon een enkele keer iets te miezeren en het was best koud, maar een leuke stad. Naar de boot en een l euk gesprek met drie meiden die elk jaar met hun moeder wat leuks deden op haar verjaardag. Vandaag 80, en dat was haar niet aan te zien. De boot was gezellig vol en een uurtje gevaren. Altijd leuk vanaf het water en uitleg van diverse gebouwen en gebruiken te krijgen. We kregen koffie en het gebak werd halverwege door twee bakkersmeisjes met een mandje en een touw bij een brug afgegeven. Erg leuk en heel goed gebak.    De kerk de Pererbus bezocht, het Oude stadhuis was open. Geweldig om het schilderwerk te zien, van eeuwen oud. Wel gerestaureerd natuurlijk, maar wat een prachtige raadzaal. In een oude kerk zat een giga boekenwinkel. Mooie plafondschilderingen en een twee mans jazz orkestje stond er te spelen. Op de markt een visje eten, even lang de Librije gelopen, maar er was geen tafel vrij voor ons, en terug naar het hotel. Nu al een hele leuke dag. John ging even slapen en ik ben in bad gegaan. Altijd weer lekker, maar na een klein kwartiertje zit ik maar en ben er weer uit gegaan. Ik ook bijna in slaap gevallen, maar op tijd wak K er. Terug naar h et centrum van Zwolle, waar we naar de voorstelling gaan van Eva Crutzen. Afgelopen week nog kaartjes gekocht. Bleek ze ziek te zijn. Ze hadden ons niet kunnen bereiken blijkbaar.  We komen niet terug voor de herhaal voorstelling. Maar de voorstelling van Nasrdin Dchar had nog wel kaarten en konden het omboeken.  Ik ken hem alleen als een Marokkaanse acteur, dus we proberen het gewoon. Het viel wel op dat er geen Marokkanen in de zaal zaten. Het was een voorstelling over de dilemma's tussen een Marokkaanse man, die gaat trouwen met een Nederlands meisje. Na 15 jaar samenwonen, ging het er eindelijk van komen. Ze gingen trouwen en hij liep tegen de waarden en norman aan van de Marokkaanse gemeenschap. Heel mooi om een inkijkje te krijgen en ik voelde in eens heel veel overeenkomsten waar ik zelf mee geworsteld had. Als jonge homo opgroeien in een orthodox gereformeerd gezin, waar ook waarden en normen zijn, en waar ook soms niet over gepraat wordt. Je weet het, maar als je er niet over praat, is het er niet. Dat zie je in Urk, waar de jeugd ontspoort, in Amsterdam waar de Marokkaanse jongeren ontsporen. Dat heet in Marokko hsoema, dat kwam heel de tijd terug en ik begreep het wel. Hele leuke voorstelling en ik begrijp denk ik ook waarom er geen Marokkanen in de zaal zaten. Hij schop tegen heel veel heilige huisjes aan. Vind zichzelf ook Nederlander, met Marokkaanse roots. Na  afloop nog wat gedronken in de foyer en in zijn gastenboek geschreven. We hadden nog wel trek en hebben een broodje Doner gegeten. Wat was dat lang geleden, dat ik dat op had. En het smaakte heerlijk. Terwijl we naar de auto lopen had ik het idee dat we al dagen wegwaren, maar dit was de eerste dag pas. Terug naar het hotel en na wat lopen keutelen, lekker gaan slapen.

23. mrt, 2019

Ik was vroeg wakker en het deed zeer om er uit te gaan. We overwogen om lekker samen te blijven liggen. Maar de plicht roept. Op naar Leiden, het is mistig en ik vind het koud. Trui aan en bodywarmer tot de keel dicht, ik moest nog twee entreepuien aan de buitenkant schilderen van een winkelcentrum. De ochtend vloog voorbij en ik heb geen pauze en koffie genomen. Ik wilde op tijd klaar zijn. John appte dat het een gekkenhuis was, een bewoner gevallen en met een gebroken bekken naar het ziekenhuis gestuurd. Van alles wat voorbij kwam. Ik denk, die is niet vroeg vanmiddag thuis. Ik wacht maar af. Nog even wat gegeten en naar de zaak gereden om daar de papieren  weer in te leveren. Door naar huis gereden en nog wat kleine dingetjes beneden gehaald om mee te nemen. Douchen en John appte dat hij het zat was en naar huis kwam. Ik vast de tas inpakken en om kwart over vier stapte John binnen. Laatste dingen even strijken, hij douchen en om zes uur reden we weg. Op naar Zwolle. Alleen bij Meerkerk wat file en om kwart voor acht waren we er. Inchecken en de spullen boven gebracht. Mooie luxe kamer met uitzicht op het platteland en een geweldige badkamer. Naar beneden om wat te gaan eten. Het was nog erg vol, maar er was nog plek. Op ons gemak gegeten en nog koffie met een paar heerlijke hapjes als toetje op. We waren moe maar voldaan van het eten. Naar boven en ik had niet veel nodig om in slaap te vallen.

21. mrt, 2019

Vijf uur wakker, maar ik ben weer in slaap gevallen. Ik hoefde me niet te haasten en heb een ontbijtje gemaakt. Om zeven uur naar Zwijndrecht en daar nog wat verf bestellingen gedaan voordat ik de Lean planning in ging. Vandaag is het plakdag. Dan gaan we met alle onderaannemers de planning van een verbouwing in het Zweitser ziekenhuis plannen. Door je stikker in de kleur te paslakken zet je jezelf ook vast. Dat is wat puzzelen en overleggen. De meeste tijd sta je te wachten en koffie te drinken. Om half twaalf waren we rond. Even naar huis gereden voor een grote boodschap. Ook de auto even opgeruimd en door naar de zaak. Daar een vracht spullen erin voor het ASZ in Dort en Gouda. Eerst in Dort een gedeelte lossen, door naar de groothandel om daar een vracht verf op te halen. Daar een gedeelte van ook in het ASZ gedropt en door naar Gouda. Daar verder alles gelost en bij de jongens gekeken of het goed gaat. Uren opgenomen en terig naar Ridderkerk. Ik heb nog geen 1 pauze gehad en gisteren ook niet, dus voelde ik me niet schuldig om, om drie uur in het Salem bij pa en ma koffie te gaan drinken. Om vier uur pa boven gebracht en daarna ma thuisgebracht. Door naar huis. Ik ben harstikke moe. Zat in Salem al in te storten. Thuis op de bank geploft om even bij te komen en dan schrik je om half acht wakker van een appje van John, om me een leuke yoga te wensen. Dat gaat het dus niet worden en ven bij gekomen. John kwam naar huis, was bij Ibu geweest voor boodschappen. Hij zou gelijk wat eten meenemen. Ik ben een beetje af. En dan moeten we nog een weekendje weg morgen. Samen met John eten. Hij had een patatje gehaald en dan heb ik daarna eigenlijk weer spijt. Het zit me gelijk dwars. Het kan ook de milkshake zijn 😉. Mijn blog van de afgelopen week bijgewerkt, kleren voor het weekend uitgezocht, zodat John kan strijken. Het zal geen latertje worden vanavond, voordat ik mijn mandje induikt.