Mijn beslommeringen

21. mei, 2018

Rond zeven uur er weer uit. Het is een klein wereldje, harstikke mistig. Ik kan de kerk maar net zien. Bakkie koffie maken en even relaxt op de bank. John kwam om half elf uit bed en dan is het weer tijd voor een croissantje, gebakken eitje en een latte machiato. Rustig aan ontbijten en aankleden en de auto even op gaan ruimen. Volgende week moet hij naar de garage om de schade te laten repareren. De stofzuiger erdoorheen en ik wilde hen gelijk wassen. Deed de automaat het niet. Geld weg en kreeg ik binnen nieuwe was muntjes, maar er stonden ondertussen 5 wachtende voor me. Morgen maar even wassen. De partytent van De Kringen even opgezet. Ik heb twee nieuwe gekocht en nu zo’n kant en klaar systeem. Je moet wel met min 2 man zijn, en niet al te veel wind, anders gaat hij aan de haal. Dus nog wat verzinnen voor gewichten. Daar kom ik wel uit. Bij Ibu even wat macaroni afgegeven in Dort, daar had ze gisteren gevraagd en op het terras een ijsje eten bij La Venezia in Dort. Daar hebben ze toch het lekkerste ijs. Thuis nog wat rommelen en naar Mar toe. Daar zouden we gaan eten, maar gaan vast lekker in de tuin zitten. Het was goed toeven in de tuin en heerlijk gegeten. Een lekker groentesoepje vooraf en ze had twee stamppotten gemaakt. Een zuurkool, één van raapstelen met een bal gehakt erbij en een ijsje na. Bakkie koffie als afsluiter en rond tien uur weer thuis. John moet morgen weer werken.

20. mei, 2018

De dag begonnen met een bak koffie en een cracker. Nog een paar afleveringen van “Two and a half men” kijken. Ik heb hem vanaf aflevering 1 aan het terug kijken. Toch wel een leuke serie. Ik heb er vroeger alleen maar wat losse stukjes van gezien. Ook “The Big Bang Theory” is bijna klaar. Deze heb ik ook helemaal vanaf aflevering 1 gekeken. Nu aan seizoen 11 begonnen. Wat een geweldige serie is dit. Zoveel herkenning en je snap ook ineens heel veel dingen over oa. Autisme. John kwam om half elf uit bed en hebben we samen ontbeten, douchen, aankleden en boodschappen doen. Dan is het weer tijd voor de traditionele Pinkstermark in het centrum van Ridderkerk/. Dat is al zo lang ik me kan heugen. Als klein kind ging ik naar mijn tante en daar vandaan elke keer de markt op. De laatste jaren heb ik het vaak overgeslagen, maar toch maar een rondje doen. De oude ambachten waren leuk en verder is het de gewone braderie. Zo bijzonder is het niet meer. Door het huwelijk van Megan en Harry was het erg rustig en konden we relaxt lopen. Nog even een hoop nootjes gehaald bij de kaasboer. Ik moet wat minder snoepen voor mijn cholesterol en dan zijn ongebrande noten goed. Dus een grote bak met studentenhaver zelf maken. Doorgereden naar Barendrecht. Daar zit een winkeltje naarst de kapsalon waar Marja werkt en daar hebben we ooit een dressoir gezien, maar dat kon niet in de lift. Een hele gave sidetable gezien voor achter de bank, maar even kijken of het niet te groot is. Mar nog even gezien en het centrum even door. Zitten lunchen met een kom soep en op Ridderkerk nog even bij de dierenwinkel wat snoep halen voor Ibu haar vogeltje. Bij pa en ma een bakkie doen en pa wilde de plantjes water gaan geven. Heb ik even geholpen en hij bleef maar pompen uit de waterput. Ik aan de koffie en hem maar laten spelen met het water. Ik denk dat er wel 25 gieters over de planten gingen en nog was het erg droog vond hij. Hij is van de straat. Thuis even de noten mix maken en begonnen om een macaronisaus maken. Hare koninklijke hoogheid Ibu belde dat we niet geweest waren. Datr wilde we morgen doem. Haar zalf was op en oh, wat erg. Dan is het volop drama. John naar Dort om alles te brengen en ik aan het snijden. Uitje, preitje, knofje, courgette, paprika, champignonnetjes en bakken maar. Toen John terugkwam hebben we gegeten en verder de hele avond een beetje tv gekeken. De kast die we gezien hadden was veel te hoog, dat gaat het dus niet worden. Niet te laat naar bed gegaan.

Een schildpad komt niet vooruit als hij zijn nek niet uitsteekt.

19. mei, 2018

Vroeg uit mijn mandje en op naar Oud-Beijerland. Otto gaat vandaag voor 6 maanden naar St-Maarten voor zijn werk als douane versterking daar. Dit is een onderdeel van het steunpakket van Nederland aan de opbouw na de orkaan van verleden jaar. Hij zou met het openbaar vervoer gaan en ik was toch vrij, dus breng ik hem naar Schiphol. Rond zeven uur bij Otto en door naar Schiphol. Het was erg rustig op de weg en we waren tegen achten al in Amsterdam. Eerst een bakkie koffie gedaan en toen belde zijn zus dat ze er waren. Zijn dochter had gisterenavond al afscheid genomen. Die had vandaag wat en vond het te moeilijk om naar Schiphol te gaan. Zijn zus en Broer met aanhang waren Speciaal uit Friesland gekomen om hem uit te zwaaien. Leuk om ze ook een keer te ontmoeten, veel over ze gehoord. Met hun ook nog een bakkie gedaan en naar de balie. Het duurde een tijd voordat ze in konden checken, de wapens moesten nog komen en daarna inchecken bij een speciale balie. De Marechaussee ging mee tot aan het vliegtuig tot alles veilig aan boord was. Nog even gedag zeggen, hij vond het reten spannend en een leuke groep waar hij mee ging. Het grote avontuur kan beginnen. Het zal best raar zijn dat we elkaar nu een half jaar niet zien. We hebben de afgelopen maanden veel kringen contact gehad en hij zit bij John op het zangkoor. Nog even gedag gezegd aan zijn familie en weer naar huis. Dacht er nog even over om te kijken bij rené om een bakkie te doen, maar dan werd het wel erg vliegen. Thuis een boterham gegeten en mijn auto omruilen bij John. Doorgereden naar de zaak om de papieren in te leveren. Het was erg druk onderweg, dus gelijk weer weg op de zaak. Nog weel een nieuwe telefoon meegekregen voor mijn werk. Dan weet je ook gelijk weer waar je staat. Het kantoor heeft pas allemaal de nieuwste Samsung gekregen en ik kreeg nu een model van 4 jaar oud. Maar, ik kan in ieder geval nu gaan appen en normaal op internet. Naar Bolnes om pa en ma op te halen om naar het ziekenhuis te gaan voor ma haar oog controle. De drukte viel nu mee, toch maar gelijkgegaan, dan zijn we op tijd. Daar bleek dat de ponskaartjes verleden tijd is en dat er tegenwoordig alleen maar een stikker met je naam op komt, ivm de nieuwe privacy wet die er aan komt. Ma aangemeld en ben ik even met pa naar de feestwinkel gelopen aan de overkant van het ziekenhuis om ballonnen te kopen voor De Kringen boot. Terug op de afdeling moest ma nog een foto maken en op de dokter wachten. Ruim een uur gezeten en ze mag weer en jaar wegblijven. We konden nog net met het busje mee rijden naar de parkeergarage. Hij ging stoppen voor vandaag en de oudjes thuisgebracht. De auto bij John op zijn werk brengen en het was giga druk. Onderweg zus nog even een fijne vakantie gewenst en het laatste stuk maar binnendoor gereden. Nog even bij John op de afdeling mate John staan kletsen en hij zou om zes uur naar huis komen. Dat werd zeven uur en om half acht was hij weer thuis. We zouden op het dorp wat eten, maar het was al laat, dus een broodje was het resultaat. Bij Marja nog een bakkie gedaan en thuis mijn nieuwe telefoon nog even geïnstalleerd. Het ging erg snel. Alle contacten en foto’s overgezet. Wifi en whatsapp installeren en mijn ringtoon downloaden. Natuurlijk weer de “Dancing Queen”. Wat leuk is, dat hij nu gelijk met het refrein begint. Kunnen we op ons werk gelijk elke keer los als mijn telefoon gaat. En dan is het hoogste tijd om je bedje in te duiken. Ondanks mijn vrije dag, was ik gesloopt.

17. mei, 2018

Het deed erg zeer vanmorgen, maar hoppa, aankleden en op pad. Het was een stuk beter weer dan gisteren. Lekker gewerkt en een hoop gedaan. Dan merk je gelijk als de temperatuur lager is de productie een stuk hoger ligt. Dat geklim in het volle zonnetje, ga je niet in de kouwe kleren zitten. Rond half vier weer naar huis en effe op de bak bij komen. Ik heb vanmiddag mijn kop gestoten tegen een stalen hek en had koppijn. Dus yoga maar afgezegd. Ik denk om nu een beetje met koppijn ondersteboven gaan hangen is niet handig. Onderweg naar huis even met Marja bijgekletst. Ik had ze heel de week nog niet gesproken en was even goed 😉. John was wat later door een opname en was om half zeven thuis. Dat heb je bij die ouwe luie nichten, dan wordt er weer eten gehaald. Verder lui op de bank gelegen. De laatste twee afleveringen van de Leeuwenhoek gekeken over een verpleeghuis in Rotterdam. Leuk en triest om te zien. Niet te laat naar bed, Morgen weer vroeg eruit.

17. mei, 2018

Ik was al vroeg wakker vanmorgen en op tijd eruit gegaan. Op naar Ambacht waar we eerst een bakkie gedaan hebben. Het was bewolkt en het dreigde wat te gaan regenen, maar we hielden het droog. De bewolking was heerlijk na gisteren en we waren lekker bezig. Het uitzicht was weer geweldig zo s’morgens vroeg over het water. We werden wel elke keer gestoord door het gevecht van de zwaan en de ganzen. We denken dat de zwaan nu jongen heeft, want alles wat sinds vandaag in de buurt van het nest komt gaat hij op af als een dolle. Heel de dag door. De KLM heeft geen pauze hoor, zo’n vliegende zwaan over het water. Vanmiddag was het weer verschrikkelijk heet en niet te doen. Op tijd opruimen en nog even langs Sikkens om daar verf op te halen voor een ander werk. Richard was er ook en even een praatje mee gemaakt. Op naar huis. Douchen en naar Alphen aan de Rijn waar ik vanavond met Gerda een spel zou spelen over autisme.  Het was giga druk onderweg en een half uurtje later was ik er dan toch. We zijn gezellig in een pannenkoekenrestaurant een pannenkoek gaan eten. Lekker kletsen, ook nog over ons feestje gehad. IJs, met aardbeien na en naar het zaaltje waar we moesten zijn. Er waren 20 mensen en eerst een bakkie en ik zag wat bekende gezichten. Het is ergens een klein wereldje. Het is een soort van avond met spelletjes om mee te maken hoe iemand met autisme de dag doorkomt. We begonnen in een zaaltje waar een hele sterke lucht van citroenen hing. Er lagen citroenen ne een afbeelding ervan. We kregen uitleg en moesten proosten met een klein glaasje sap, waar een afbeelding van citroenen op stond. Iemand met autisme denk dan gelijk, oei, dat wordt zuur. Zat er iets van perensap in. Er bleek wel 1 glaasje citroensap bij te zitten en zij durfde dat niet te zeggen omdat ze ging twijfelen. Verder waren het allemaal spelletjes van een variant op “waar is Waldo”, een puzzel maken waarvan de afbeelding niet klopt. Tekeningen raden nar de betekenis, een doolhof op de computer, gebarentaal ontcijferen, in spiegelbeeld schrijven. Ik had het idee dat we een IQ test aan het doen waren en kon bij veel dingen niet helemaal de link leggen. We hadden wel bijna alle oplossingen. Gerda herkende het ook niet. Aan het eind kregen per spel uitleg en ja, het is heel theoretisch en ook vanuit de hulpverlening gezien werd het duidelijk. Er bleek nog een spel te zijn waar we geen tijd voor hadden en dat vond ik wel jammer. Iets met geur, smaak, geluid, beweging en een mop proberen te ontcijferen. Dat was denk ik wel een soort van voorbeeld hoie iemand met autisme zich voelt. Maar ja, we hebben het geprobeerd. Het was erg leuk om het met Gerda te doen. Henk kwam haar halen, zodat ik haar niet thuis hoefde te brengen en ik de rijksweg op kon. Ik had John een paar tekeningen gestuurd, om te raden wat het was, maar hij kwam er niet uit. 1 had hij er goed en wij alle zes. Rond elf uur weer thuis en nog even met John gesproken en mijn mandje in gegaan.