Mijn beslommeringen

20. sep, 2019

Om half zes effe wakker en weer ingedommeld. Na zevenen eruit gegaan en een bakkie gezet. Wel weer gedroomd als een dolle. John droomt ook veel hier. Als dat nou met de locatie van een oud gebouw te maken heeft, kan dat leuk gaan worden in Fijnaart. Ik droom thuis niet zo heel veel, in iedergeval dat ik me smorgens herriner. Ze zeggen ook als je je dromen niet meer weet smoren,  je goed geslapen heb. Maar ik ben hier wel uitgerust als ik wakker wordt, in tegentelling thuis vaak. Vannacht in ieder geval heel veel geerfd, van huizen vol met spullen tot een complete boerderij. Alles aan het verkopen geslagen. Hoe gek kan je het verzinnen. John kwam om half negen uit bed en is het aan douchen geslagen en naar het ontbijt toe. Na het ontbijt op pad naar Duitsland. Eerst een tussenstop in Emmirich, een dorpje aan de Rijn. Daar een rondje gelopen en een mooi uitzicht over de Rijn. Niet zo heel bijzonder omdat wij dat ook hebben bij de rivier vlakbij ons huis. Nog twee kerken bezocht, ze waren redelijk sober maar wel mooie gebouwen. Door naar Bocholt, waar we begonnen zijn bij de textiel  fabriek. Daar hing een raar sfeertje vonden wij, een beetje luguber zag het eruit en John moest gelijk aan de oorlog denken. Zo'n oude treinwagon voor de deur en was het personeel totaal niet vriendelijk, ik wilde kaartjes kopen en een dame zat achter de computer, ze draait zich om, rekent af en zonder wat te zeggen of uitleg draaide ze zich weer naar de computer en ging verder. John gevraagd wat de bedoeling was, of er een plattegrond was of zo. Maar het antwoord was dat het zo klein is, dat we zelf maar rond moesten lopen. De oude machines zijn wel indrukwekkend, de aandrijfmachine om de weefgetouw aan te zwengelen was giga groot, ook een soort smitse werkplaatsje was leuk om te zien. In de grote hal stonden heel veel weefgetouwen, maar ook het personeel was erg chagrijnig dat daar liep, voor demonstraties voor twee groepenen. Een rondje gelopen en wel leuk om die weefgetouwen te zien, maar door de enge sfeer die er hing zijn we maar vertrokken. Door naar het centrum waar het erg rustig was. De auto geparkeerd en een rondje door de stad gedaan. Natuurlijk een Curry worst gegeten en bij een erg leuk koffie tentje, koffie gedronken. Nog een kerk bezocht die bijzonder was omdat hij heel modern was ingericht. Heel wit en moderne glas in lood ramen. Krijg ik een appje, is hij van John van een Mariabeeld. Verder niet een bijzonder stadje vonden we, nog door het nieuwe winkelcentrum gelopen en binnendoor terug gereden. Een rondje gelopen in Lichtenvoorde, Groenlo en terug naar Eibergen gereden. Ik was best moe en ben even op bed gaan liggen. Ik was zo vertrokken en toen ik om half zeven wakker schrok, lag John ook te snurken naast me. Eibergen ingelopen wat maar 200 meter is en we wilde bij het eetcafétje van gisteren gaan eten, maar die was gesloten. Verder zijn er buiten drie Chinezen niet veel. Dus bij de snack een menuutje gegeten en dat viel niet tegen.  Terug naar het hotel gelopen en op de brug was er een schitterende zonsondergang te zien over het water, maar op de foto valt dat weer tegen. Nog even met ma gebeld en het ging goed met haar oog. Geen pijn meer, maar wel wat behelpen. In het hotel lekker op de bank geploft en wat lezen en tv kijken. Wel effe lekker om niets te doen. Morgen weer op huis aan. Zembla zitten kijken en dat best wel heftig. Waarschijnlijk zorgen voor de bestrijdingsmiddelen die tuinders gebruiken voor de kans op Parkinson. Dat doe je gelijk denken aan de verfproducten waar ik vroeger mee werkte. Ik heb jaren geleden ook veel geschilderd met verf die nu ten strengste verboden is en hadden ook niet altijd alle beschermingsmiddelen die er nu zijn. Soms ook tegen beter weten in, maar het was in die tijd normaal. Om tien uur was het weer bedtijd.

19. sep, 2019

Op zich goed geslapen, maar vanaf een uur of half zes een paar keer wakker en dan weer in slaap vallen. Om half acht eruit gegaan en had het gevoel dat ik onder de trein gelegen had. John was wakker en had slecht geslapen zei hij, maar bleef wel liggen. Het opgeblazen gevoel van De Chinees is weer weg,  dus een bak koffie zetten en verder wakker worden. Douchen en op naar het ontbijt. We waren er nog niet helemaal uit wat we gingen doen, we wilden naar Duitsland maar daar is morgen ook een avondmarkt en dat is wel leuk. Het wordt kadteel Warmelo in Diepenheim. Daar zijn diverse zandsculpturen in een kasteeltuin. We waren vroeg en hebben eerst op het terras een bak koffie gedaan. Daarna de tuin in. Het kasteel wordt nog privé bewoond, maar de tuin is open. Een schitterend park, met vogelkooien,  mooie bomen, planten en doorkijkjes. Daar doorheen 24 zandsculpturen met als thema kinderboeken. Erg leuk en prachtig gemaakt. Het begin met Zwiebertje en van Harry Potter tot Dik Trom en van Heidi tot de scheepsjongens van Bontekoe. Verder door het park gezworven. Ik denk dat we weer snel moeten verhuizen, want John heeft grootse plannen voor onze tuin. Van doorkijkjes, vijverpartijen, weet ik veel hoeveel planten er in moeten en ga maar door. We twijfelde wat we nu zouden doen en rapen we een foldertje op in de kasteelwinkel van het NTFM, het tinnen figuren museum in Ommen. Daar wilde John wel heen en was een uurtje rijden. Door het mooie landschap, leuke dorpjes rijdend kwamen we aan in Ommen. Het weer werd er niet beter op, maar het was droog. Een leuk museum met meer dan 100.000 tinnen figuurtjes van legers tot de koninklijke familie en van Nederlandse kledendracht tot een Indiase optocht met olifanten. Vele kleine diorama's en de veldslag van Napoleon op Waterloo in een groots diorama. Ongelofelijk hoe gedetailleerd alles geschilderd is, wat heeft dat een hoop manuren gekost. Een erg leuk museum. Ondertussen was het gaan regenen en terwijl we naar de auto terug gaan zie ik dat de molen, waar we de auto hadden staan ook een museum was. Dus daar naar binnen gevlucht. Het bleek een soort verzameling van historische spullen uit Ommen, van de middeleeuwen tot half vorige eeuw. Er blijkt ook nog een concentratie kamp geweest te zijn, kamp Erica en daar was een film over. Ook nog een soort boerderij met gereedschap en huisraad en de molen als musea. Maar eerst werden we door een ijverige vrijwilliger meegenomen de molen in. Daar werden we overgedragen aan de molenaar en kregen uitleg en een rondleiding door de molen. Hij is niet meer in gebruik, maar dan zit je ineens op handen en voeten boven in de kap van de molen naar de uitleg over balken, wielen en raderen te luisteren. Leuke rondleiding en nog even met de schilders staan praten, die tussen de buien door aan de wieken aan het schilderen waren. Het was alleen meer voor het zicht, want er was weinig geld om het goed te doen. Terug het museum in en een rondje lopen. De boerderij was weer met gids en vielen in, bij de rondleiding van een klein groepje. Het was een ijverig mannetje met veel tijd en elk stukje gereedschap werd besproken, uitgelegd etc. Erg leuk, maar het duurde wel erg lang. We waren nog niet halverwege en toen hadden we het wel gehad. Gezegd dat we verder moesten en de groep achter gelaten. Het dorpje ingelopen en op een terrasje soep gegeten. Het was droog, maar eigenlijk iets te koud. Maar een heerlijk soepje. Een rondje door het dorp gedaan en in een leuk winkeltje rondgesnuffeld. Terug naar de auto en binnendoor naar Eibergen gereden. Effe een tussenstop in het hotel en het dorp ingelopen. Er was niet veel open en ineens lopen we langs een lief cafeetjes waar mensen zaten te eten. Heerlijk gegeten en koffie met lekkers na. Dat was te veel. Warme kersen met ijs, macarons, tklein petitie fourtje en een likeurtje. John begon gelijk dubbel praten na een paar nipjes en heeft alle restanten opgegeten. Ik heb de likeur niet helemaal op, ik zat bomvol. Terug naar het hotel gelopen en op de bank aan het uitbuiken geslagen. Rond tien uur naar bed. Mijn lampje ging uit, heel de dag buiten, een eind gereden en is het tijd om de oogjes te sluiten.

18. sep, 2019

Heerlijk geslapen, wat een lekkere bedden. Om kwart over zes wakker en er maar uit gegaan. Flink gedroomd over mijn werk. Het moet niet gekker worden. Ben jeveindelijk met vakantie, droom je over hè werk. Er ging van alles mis en hoe los je het op. Van het schilderen van de nok van een kathedraal (waar ik de zelfde droom meer gehad heb) tot collega's die ergens stonden zonder vervoer. Maar het is nu vakantie. Bakkie gezet en rustig verder wakker worden. Alvast douchen en dan kom je er achter dat een inloop douche wel diep moet zijn, anders staat de badkamer blank. John werd om over achten wakker, hij ging ik douchen en kwam tot de zelfde conclusie. Naa erf het ontbijt. Het is een lief klein eetzaaltje met een prima eenvoudig buffet. Na het ontbijt op pad en op naar Ruurlo om het kasteelmuseum van museum More te bekijken met een overzicht van Carel Willink. Eerst een tussenstop in Borculo, het dorpje ingelopen en liepen gelijk tegen een Synagoge aan, die te bezichtigen was. Er zit tegenwoordig een dagbesteding in, maar het was leuk om rond te kijken, met nog een bewaard gebleven badhuis. Door naar de VVV en met info verder. Nog een tussenstop bij museumboerderij De Lebbenbrugge die nog niet open was, maar waar we wel vast koffie kregen. Vast een praatje gemaakt met de gids en de tuinman kwam ook binnen, 83 jaar, hoedje op en het was net een kleinere versie van mijn vader. Als mijn vader niet dement geworden zou zijn, was hij precies eender als dit mannetje geworden, verhalen, humor en ondeugd. We kregen een privé rondleiding van de gids, eerst door de tuin, de boerenschuur en het hoofdhuis van de Herenboerderij. Ook gebouwd als jachthuis door de Heren van Borculo. Erg leuk, er was zoveel te zien en de gids deed het erg leuk. John nog een potje honing gekocht en door naar Ruurlo. Het museum bekeken wat in een mooi kasteel zit, wat verbouwd en schitterend ingericht is. De collectie had ik niet zo veel mee, maar de houten vloeren, wanden en gestucte l waren fantastisch. De jurken van Fong Leng waren ook schitterend om te zien, als ook het schilderij van Matilde Willink. In de Orangerie buiten op het terras zitten lunchen en we wilde door naar kasteel Warmelo, waar ook zandsculpturen stonden in de tuin. Komen we een kringloop tegen en dan stop je even. Het zijn hier moiere dan bij ons, mooiere spullen en ook veel goedkoper. Niets gekocht en ondertussen was het wat gaan regenen, Warmelo is grotendeels De kasteeltuin en dat was nu niets. Zie ik dat in Ruurlo de Cactus oase zit. 6000 m2 groot en had het op tv gezien met Gordon die daar op bezoek was. Daar heen gereden en je kijk je ogen uit. Honderden cactussen, vetplanten, agaves en ga maar door. Treinbanen, schilderijen, mini musea, verzamel spullen, wat een hoop, ja.... Het is redelijk gedateerd, maar wat leuk. Bakkie gedaan met een stukje kruidkoek, nog even met de eigenaresse gesproken, omdat John een bloem gezien had en hij wilde weten welke dat was. Leuk wijffie en we moesten nog entree betalen. Ik raapte een folder op van een muea in een kerk van heiligenbeelden een paar km verder. Dus op naar de volgende stop. Er was een expositie van Maria beelden. Heel de kerk vol met beelden, geweldig om te zien. In het gangpad 12 grote stenen beelden van de discipelen en John wil dat ook in de tuin straks. Nog een film over het onstaan van de kerkorde gezien en in het winkeltje een hele mooie geglazuurde kerststal, beeldengroep gekocht voor 20 euro. Ondertussen was het bijna 5 uur en zijn we toeristisch terug naar het hotel gereden. John wilde even liggen, ik wat lezen en om half zeven naar het dorp gelopen om wat te gaan eten. Bijna alles was dicht, alleen de Chinees was open. We zaten met zijn zessen in het restaurant en voordat het acht uur was waren we samen. Op zich was het lekker, maar zo jammer dat ze bijna altijd vetin gebruiken. Ik reageer daar zo slecht op, dan krijg ik zo'n opgeblazen gevoel. Nog een bak koffie en terug naar het hotel. Het nieuws was bijna klaar en ze gaan misschien de overdrachtsbelasting afschaffen voor starters. Dat zou mooi zijn, maar waarschijnlijk als wij alles net betaald hebben natuurlijk. Dat zal niet met terugwerkende kracht gedaan worden. Niet veel meer gedaan, wat lezen, tv kijken en dan is het weer tijd om naar bed te gaan.

17. sep, 2019

Rond twee uur wakker en gek gedroomd en kon niet in slaap komen. Toch weer in slaap gevallen en om zeven uur weer op deze wereld. Het is wat triest weer. We gaan vandaag een paar dagen naar Eibergen naar een B&B. We zouden vanmorgen al weggaan, maar vanmiddag moet ma aan staar geholpen worden en er is niemand die mee kan met haar. Dus ga ik eerst met haar voor de operatie en als ze naar huis mag, gaan wij weg. Zal wel een latertje zijn dat we daar zijn. John was er om acht uur al uit en heb ik vast de kleding doe mee moet uitgezocht. John ging strijken en ben ik verse broodjes gaan halen. Gelijk nog wat toiletartikelen halen en ontbijt maken. Samen ontbijten, laatste spullen uitzoeken, John de laatste spullen strijken, tas inpakken, dan is die vast klaar. Om twaalf uur naar ma toe. Ze moet om half twee in Rotterdam zijn voor een staaroperatie. Dat duurt een uurtje en mag ze gelijk weer mee naar huis. Dan kunnen wij naar het hotel. Eerst nog een bakkie gedaan en op naar Rotterdam. Het was wel de oogarts van het Ikazia ziekenhuis, maar wel in een privékliniek had ik het idee. Het was best druk en het liep al een klein uur uit. We waren vroeg, ma moest om half twee geholpen worden , maar ging pas om half drie naar binnen. Dan zit je met wat andere mensen te praten die ook zitten te wachten om de tijd te doden. Om kwart voor vier kwam ze weer boven water. Het was goed gegaan, een grote stikker op haar oog en op naar Bolnes. Ze had al koffie gekregen en ze voelde zich goed. Nog even mee naar binnen gegaan, wat berichtjes gestuurd naar familie en een vriendin gebeld. Ze was moe en zou even gaan liggen. Jeanette zou straks bij haar kijken en konden wij op vakantie. Nog even tanken, John thuis ophalen, spullen in de auto, het is kwart voor vijf en op naar Eibergen. Ik was best moe, maar effe doorzetten. Gelijk in de file, maar dat viel toch mee. We konden lekker doorrijden maar kwamen niets van een restaurant tegen. 1 op de A12, maar die was dicht. Dan maar Eibergen ingereden en bij een plaatselijk tentje een menuutje gegeten. Het hotel was een paar 100 meter verder en inchecken. We hadden een kamer op de 2e verdieping, een mooie luxe kamer met een appart gedeelte met een bank, stoelen, keukenblokje en een tv. Doorlopend kom je het luxe slaapgedeelte tegen met een kingsize bed en een luxe badkamer. Alles op een zolder met balken. Zo al wij het straks ook willen in ons eigen huisje. De boel uitpakken, bakkie zetten en een klein rondje lopen, maar het is al donker. Er is ook een mooie lounge ruimte, met banken, boeken, tafelen een complete keuken, waar je eten kan koken. Er stond wat in de oven van iemand. Hier houden we het wel een paar dagen uit. Ik was versleten en heb nog effe op de bank tv zitten kijken en ben vroeg mijn mandje ingedoken waar ik zo vertrokken was. 

16. sep, 2019

Om half zeven wakker, naar nog even blijven liggen. Om half acht eruit gegaan en verder wakker worden op de bank. Bakkie zetten en wat tv kijken. De film Later Days liggen kijken. Ik heb hem al meer gezien, maar zo mooi. Het gaat over een mormoonse missionaris die verliefd wordt op een party nicht die naast hem woont en betrapt wordt tijdens het zoenen. Hij word teruggestuurd en geexcommuniseerd. De buurman is kapot en hebben samen een mooie nacht op een vliegveld waar hij strande door een sneeuwstorm. Na een poging tot zelfmoord en een opname in een kliniek om gebrainwasht te worden is hij terug gegaan naar LA. De buurman dacht dat hij overleden was en komen ze elkaar tegen in het restaurant waar hij werkte. Zo'n mooie, maar ook heftige film. Hoe familie door het geloof keihard kan zijn en hoe liefde werkt. Ook nog een rare sitcome liggen kijken, The Real O'Neals. Een gelovige moeder die alles voor de kerk wil doen en oa een 16 jarige zoon die uit de kast komt. Erg leuk. John ging nog even naar Ibu. Hij had geen zin, maar de zorg had gebeld voor handschoenen. Gisteren heeft hij gezegd dat we op vakantie gaan en drama. Hij ziet er erg tegen op, maar ikmkan ook niets nu. Ze was haar haar aan het krullen appte hij, dus de rust is waarschijnlijk weer terug. Ik ben in slaap gevallen op de bank en John belde dat hij beneden was. Hij wilde wel een ijsje halen. Naar Nikki gereden op het dorp en een lekker ijsje op. Terug naar huis, effe lui op de bank. Kleding voor morgen uitzoeken, John ging strijken en ik papieren uitzoeken en weggooien. Ondertussen het eten klaarmaken. Zuurkool gegeten, nog wat tv kijken en verder met papieren uitzoeken. Dan kom je van alles tegen en blijken een hoop spullen toch al aardig wat jaren in huis te staan. De tv, vaatwasser, koelkast, bed zijn al ruim 10 jaar oud en ook wel een keer aan vervanging toe. Komt mooi uit met een nieuw huisje. Een hele leuke foto van het verjaardagsfeestje van Rene, toen hij 50 is geworden. Met een stel vrienden hebben we een parodie op ABBA gedaan. John moest weer zo lachen, wat een lelijke vrouwen zijn we toch. Weer een vuilniszak vol papier en nog niet alles gehad. Ongelofelijk hoeveel facturen, brieven etc ik bewaard heb. Nog wat op de bank hangen, tv kijken, niet te laat naar bed en sliep snel in.